Rozen

Rosarium 

In 2008 werd het Rosarium op het terrein van De Kruidhof geopend. De tuin is geïnspireerd naar het voorbeeld van paleis het Loo waar een bijzonder renaissance rosarium in de 18e eeuw werd aangelegd. Joséphine de Beauharnais, de echtgenote van Napoleon richtte bij haar huis Malmaison een rozentuin in waarin alle destijds bekende rozen stonden. Naar aanleiding van dit voorbeeld werden Rosaria populair in de 18e en 19e eeuw. De tuinen, die over het algemeen niet groter waren dan ¾ hectare, toonden bonte collecties rozen tegen de achtergrond van rustige heester stroken en hagen.
Als gevolg van de hoge kosten die zijn verbonden aan het onderhoud van een rosarium, verdwenen na de jaren '30 van de afgelopen eeuw veel rozentuinen.
Op het terrein van De Kruidhof staan al jaren grote verzamelingen botanische rozen. Deze rozen zijn dan ook het uitgangspunt geweest in de aanleg van dit rosarium. De borden in de perken geven informatie over de Buitenposter collectie.

Mosrozen

Mosrozen zijn of rechtstreekse mutaties of ontwikkeld uit mutaties van Centifolia- of Damacener rozen. Ze worden door de aanwezigheid van borsteltjes van zachte mosgroei rond de stengels en bloemknoppen gekenmerkt. Soms ook aan de achterkant van de bladsteeltjes. Deze mosachtige begroeiing loopt uiteen van groen tot bruin. Soms kan deze zo dik zijn dat ze op veertjes lijken. Die mosachtige bedekking heeft zijn eigen, vaak balsemachtige geur.
Het zijn geen bijzondere rozen en ze hebben vooral curiositeitswaarde. Ze groeien gewoonlijk slecht en vele variëteiten zijn vatbaar voor meeldauw.

Hun bloemengeur heeft echter dezelfde ontwikkelde en verfrissende kwaliteit als die van Centifoliarozen. Ze groeien wel kleiner en gedrongener en vaak zijn ook hun bloemen en bladeren kleiner. De bloemkleuren lopen uiteen van diep purperzwart, via roze tot zuiver wit.

Botanische rozen (wilde rozen)

Botanische rozen worden opgekweekt uit zaad. Behalve de soorten die vermeld staan als VEREDELDE botanische roos, deze rozen zijn vegetatief vermeerderd. Alle échte botanische rozen, dit zijn de natuurlijke soorten, hebben min of meer wijd geopende bloemen. In de regel bloeien ze éénmaal per jaar. Bij sommige soorten komen er in de herfst mooie bottels. Botanische rozen worden gebruikt in parken en tuinen, vooral in windkeringen of voor versteviging van taluds en steile wanden. Het zijn uitstekende uitwijkplaatsen voor vogels, die er in de herfst een rijke voedingsbron (rozenbottels) aantreffen.

NB. : Niet alle boeken groeperen bepaalde botanische rozen nog in in Park- (struikrozen). Voorbeelden hiervan zijn centifolia-, gallica-, mos-, bourbon-, endamascenerrozen. Hier zijn ze ook apart in verschillende groepen onderverdeeld.

Bodembedekkende rozen

Bodembedekkende rozen zijn eigenlijk lage struikrozen, die met enkele bijeen of in grote oppervlakte kunnen worden geplant. Het zijn veelal robuuste, gemakkelijk te verzorgen rassen, die ofwel een dichte en gedrongen groeivorm hebben met talrijke loten, ofwel de grond bedekken met een dichte mat van lange, naar beneden gebogen of liggende loten. Bodembedekkende rozen kunnen de grond snel en goed bedekken en op die manier onkruid tegengaan. Bovendien bloeien ze rijkelijk tot laat in de herfst. Zo vormen ze een feestelijk alternatief voor de over het algemeen egaal groene bodembedekkers.

Engelse rozen, Austinrozen

De benaming ´English Roses´ werd gegeven aan een groot aantal variëteiten van de Engelse kweker David AUSTIN, ongeveer een 75-tal soorten. Deze hebben als eigenschap het uitzicht, de pastelkleur en de krachtige geur van de oude rozen te koppelen aan de mogelijkheid tot door bloeien van de moderne variëteiten. Zij stammen allen af van ´Belle Isis´, een roos van de Belgische kweker Louis Parmentier. Ze zijn speciaal geteeld om een combinatie tot stand te brengen van de beste eigenschappen van ouderwetse rozen, zoals de schotelvorm van de bloemen. Ze worden 80 cm van elkaar geplant. Engelse rozen zijn dus doorbloeiende rozen geschikt voor de aanleg van perken.

Alba rozen

Latijnse benaming: Rosa alba
Deze soort wordt al sinds de Oudheid in het Middellandse-Zeeklimaat geteelden werd door de Romeinen naar onze streken meegenomen. Het zijn sterke, oude rozen die bekend staan om hun heerlijke geur. Hij is zeer winterhard en verdraagt enige schaduw. Alba´s worden geroemd om zo zo sterk en gemakkelijk te houden zijn in de tuin. De planten worden vrij groot, de meeste wel 2 meter of hoger. Maken ranke takken met grote, blauwgroene bladeren. De opvallende bloemen zijn er in tinten van wit, créme wit, bleekrood en lichtroze met als overgangsvorm ´blush´.

Centifoliarozen

Latijnse benaming: Rosa centifolia
Centifoliarozen zijn ook bekend als ´Hollandse roos´, ´Provenceroos´, ´Cabbage roos´ en ´Rose des Peintres´. Zijn tamelijk doornig en wat slap van voorkomen. De takken zijn noch slap noch stijf en hangen ietwat over. Bladeren zacht en middelgroen, vaak omgebogen. De stekels verschillen in grootte. Hun bloemen zijn groot, bolvormig, met 3 -5 stuks in trossen. De waterval van knikkende hoofdjes ´s zomers is prachtig om te zien. De geur is intens en draagt ver. Kenmerkend zijn hun bloemen met zeer veel blaadjes (sterk gevulde bloemen). Hun benaming centifolia, wat zoveel betekent als met-honderd-blaadjes, verwijst ernaar. Middelmatig hoog groeiende soort, goed winterhard. De bloemkleuren variëren van roomwit en bleekroze, via mauve en lavendel tot een warme tint middelroze. Er zijn ook diverse dwergvormen. Door de open groeiwijze niet de meeste verfijnde roos maar er gaat toch een mooi rustiek effect van uit.

Chinese rozen

Latijnse benaming: Rosa chinensis
Chinese rozen stammen rechtstreeks af van de tuinrozen uit China. Toen ze indertijd naar Europa werden geëxporteerd zetten ze de rozenwereld op zijn kop. Het zijn niet alleen échte doorbloeiers, ze hebben lichtgroene bladeren met een rode gloed. Veelal zijn ze ook klein en gedrongen en vormen ze een dichte, sterk vertakte struik. Staan ze op een warme, zonnige plek dan beginnen ze al heel erg vroeg te bloeien en gaan ze daar de hele winter mee door !!!
De bloemkleuren lopen sterk uiteen van wit, roomwit, geel en zalmroze tot scharlaken of karmozijnrood.

Gallicarozen

Dit zijn waarschijnlijk de oudste tuinrozen. Ze werden gekweekt door de Grieken en Romeinen. Vanaf de 17e eeuw begonnen de Nederlandse kwekers Nieuwe variëteiten te kweken, gevolgd door de Fransen. De rozen in deze groep staan bekend om de prachtige kleurschakeringen en hun schitterende bloemvormen. Het zijn voornamelijk korte, bossige struikjes en hierdoor geschikt voor de kleine tuinen. Ze bloeien vroeg in de zomer en behoeven weinig tot geen snoei.

Damascener rozen

Latijnse benaming: Rosa damascena
Een fascinerende rozengroep die wordt gebruikt voor de productie van rozenolie, die de basis vormt voor vele dure parfums en cosmetische artikelen. Bloeien in het midden van de zomer. Ze hebben grijzige, donzige bladeren en bezitten een fijne geur. De bloemen verschijnen in royale schermen en ontwikkelen zich vrij traag op korte bloemstelen. Vandaar dat hun bloeiseizoen wat langer duurt. De bloemen zijn er in vele kleuren, van zuiver wit tot helderroze en ´blush´ roze. Oudere cultivars hebben meer warrige bloemen en zijn meestal halfgevuld. Nieuwe kruisingen hebben meestal meer kelkvormige en gekwartierde bloemen. Het zijn vrij ruige heesters met een open, ietwat slordige groeiwijze.

Remontanthybriden

Remontanthybriden zijn ontstaan uit 4 andere hybride groepen: Chinese hybriden, Portland rozen, Noisetterozen en Bourbonrozen. Niet verwonderlijk dus dat Remontant rozen erg lijken op Bourbonrozen. Ze hebben ook de Portlandrozen vervangen in het rozenaanbod. Ze worden vaak samen genoemd. Vaak worden ze omschreven als de schakel tussen de klassieke en de nieuwe rozen.

Remontant staat voor herbloeien. Na de eerste bloei gaan ze immers nog eens opnieuw bloeien.

Remontant rozen hebben ouderwetse, klassieke GROTE bloemen in een gekwartierde komvorm, die ´s zomers bloeien en zeer lang nabloeien. Alhoewel ze herhaalde malen bloeien is de tweede bloei natuurlijk wel wat minder. De briljante kleuren variëren van wit en roze tot karmozijn, purper en kastanjebruin. Qua vorm lijken Remontanthybriden op moderne rozen: ietwat stijf en stakerig met weinig bladeren. Er bestaan verschillende vormen, ook klimroos vormen en enkele uitstekende gestreepte cultivars. Goed winterhard.

Engelse rozen, Austinrozen

De benaming ´English Roses´ werd gegeven aan een groot aantal variëteiten
van de Engelse kweker David AUSTIN, ongeveer een 75-tal soorten. Deze hebben als eigenschap het uitzicht, de pastelkleur en de krachtige geurvan de oude rozen te koppelen aan de mogelijkheid tot doorbloeienvan de moderne variëteiten. Zij stammen allen af van ´Belle Isis´, een roos van de Belgische kwekerLouis Parmentier. Ze zijn speciaal geteeld om een combinatie tot stand te brengen van de beste eigenschappen van ouderwetse rozen, zoals de schotelvorm van de bloemen. Ze worden 80 cm van elkaar geplant. Engelse rozen zijn dus doorbloeiende rozen geschikt voor de aanleg van perken.

Muskus rozen

Deze rozen waarvan de meeste in het begin van deze eeuw door domineeJoseph Pemberton in Sussex (Engeland), zijn geteeld, geuren sterk, bloeien royaal en groeien krachtig. Ze horen in iedere tuin te staan.
Ze hebben geen relatie met de muskusroos Rosa moschata. Hun sterke, fruitige geuren wijzen op een andere verwantschap, speciaal met Rosamultiflora. De hoofdbloei valt in de zomer. Ze bloeien daarna verschillende malen, met als laatste hoogtepunt in de herfst.
Ze dragen hun bloemtrossen als polyantharozen in trossen. De geur is meestal rijk en doordringend. Ze kunnen in de lente met 1/3 of meer wordenteruggesnoeid.

Bourbon rozen

Latijnse benaming: Rosa bourboniana
Bourbonrozen staan tussen de oude en moderne rozen in. Volgens wetenschappers zou de eerste bourbonroos een kruising zijn geweest tussen R. chinensis en R. Damascena. Ze combineren de ouderwetse bloemen vol bloemblaadjes met de na de zomer doorgaande bloei. In het begin van de 19de eeuw zou deze roos vanuit Ile De Bourbon, ten oosten van Madagaskar, naar Frankrijk zijn meegebracht. Het zijn schitterende planten die struikvormig kunnen blijven of lange takken vormen zoals bij een klimroos. Het zijn krachtige rozen, soms met weelderig, donker nieuw blad. Glanzende bladeren die bijna altijd en karakteristieke roodachtige tint vertoont zoals bij de Chinese roos. De geur is vaak erg sterk en fruitig. De meeste cultivars hebben grote, gevulde bloemen.